Escoitas disonantes · sesión 03 · Laura Jordán e Leni Pérez
Escoitas Disonantes
… a ombros de xigantes
Laura Jordán — Leila · Discos Disonantes, 2026
Un disco, de principio a fin · Alta fidelidade
Desliza
Leila é o EP de debut en solitario de Laura Jordán, publicado o 20 de febreiro de 2026 por Discos Disonantes. Catro temas de catro xéneros distintos que resumen anos de busca e experimentación dunha artista que non entende de etiquetas estancas.
Nada en Vigo o 4 de abril de 1998, Laura Jordán tivo o violín como a súa primeira voz. Criada nun ambiente onde a elegancia da música clásica —cursou conservatorio— convivía de forma natural co flamenco, o jazz, o soul e o pop, esa riqueza sonora xerminou moi cedo nunha necesidade de expresión propia: aos 17 anos comezou a compor as súas propias pezas, fusionando as súas raíces técnicas cunha sensibilidade contemporánea.
Antes de dar o paso cara á súa carreira en solitario, Laura Jordán colaborou con proxectos como Puño Dragón e Querido, cos que pisou escenarios como Sonorama Ribera (Praza do Trigo), Noites do Botánico ou Bee Week, ademais de prestar a súa voz a campañas de marcas como El Corte Inglés ou Chocolates Valor. En 2025, tras anos de busca e experimentación, decide presentar "Leila", o seu primeiro EP en solitario.
Leila foi producido por Sergio Martínez Puga, con Laura García Campo como co-produtora, compositora e letrista de todos os temas. Na instrumentación participaron Raúl López Fernández (batería), Pablo Leira Filgueira (guitarra e teclados) e o propio Sergio M. Puga como baixista, teclista e guitarrista adicional. Tras moitos anos cultivándose e compoñendo temas, Laura Jordán seleccionou as súas catro perlas persoais para presentalas neste EP.
Segundo a propia artista, o disco "componse con moito cariño e sen pensar no que \'pode funcionar\', senón no que nos gustaba facer, no que nos move por dentro, sen pensar en nada máis que o proxecto en si". Cada un dos catro temas —"Suave", "Leila", "Debería haber salido hoy" e "Madreselva"— pertence a un xénero distinto, nun exercicio de variedade case manifesto: pop soñador, rock psicodélico, dance/electrónica e balada orquestal conviven no mesmo proxecto sen perder coherencia emocional.
A portada de Leila está inspirada na obra "Medusa" de Caravaggio. Reflicte o proceso artístico e compositivo da creación como un desmembramento ao que a artista debe plantar cara e, sobre todo, non temer.
No centro da imaxe aparece a cara decapitada de Laura Jordán, co pelo laranxa e unha maquillaxe inspirada en María Antonieta: sorrinte, desafiante e divertida. Do seu pescozo cae sangue de purpurina que debuxa o nome do disco, "Leila". A estética xeral do proxecto xoga coas plumas —presentes na portada e no resto dos outfits das cancións— e cun código de cores e naipes específico para cada tema: diamantes para "Leila", picas para "Debería haber salido hoy", trevos para "Madreselva" e corazóns para "Suave".
O tema "Leila" naceu nun camping entre Carcasona e as Dunas de Pilat: nun paseo coa súa irmá por un lugar abandonado, unha melodía se lle quedou gravada e, sen querelo, Laura pronunciou en alto o nome "Leila". Un ano despois dedicoulle un tema a esa presenza "advenediza, maxnética e misteriosa", sen letra oficial ata que decidiu escribirlla como unha ofrenda.
O videoclip de "Suave" gravouse o 22 de novembro, dirixido por Dolores Andreu. Segundo Laura Jordán, a experiencia "paréceme puro cine", e unha versión estendida do vídeo verá a luz meses despois do lanzamento do EP.
Todo o contido audiovisual de redes do proxecto foi creado por Perla Fabbrica, Content Manager de Laura Jordán, a quen a artista recoñece por entender "perfectamente" o seu mundo conceptual e sabelo materializar en pezas visuais.
Preguntada por Teleaudiencias sobre a que momento da historia da música viaxaría, Laura Jordán respondeu que lle encantaría "ter estado en Caracalla escoitando a Pavarotti cantar a Puccini", ademais do inicio da psicodelia de finais dos anos sesenta e setenta.
"Madreselva", a balada que pecha o EP, está dedicada aos seus pais e conta cun "exército de cordas orquestais" xunto a unha liña de baixo jazzera e sensible, nun contraste deliberado co resto de temas do disco.
Antes da súa carreira en solitario, Laura Jordán prestou a súa voz a campañas publicitarias de marcas como El Corte Inglés e Chocolates Valor, ademais de actuar con Puño Dragón e Querido en escenarios como Sonorama Ribera ou Noites do Botánico.
Por tratarse dun debut moi recente, Leila aínda non conta cun corpus de crítica especializada equiparable ao dun clásico establecido. Aínda así, o disco e a súa autora tiveron presenza en espazos de referencia para a música emerxente en España: soou en Radio 3 (RTVE), dentro do programa "Ya es mañana", e o proxecto foi obxecto de atención no podcast musical Capitán Demo, tamén de Radio 3, dedicado a descubrir "o próximo artista favorito" do oínte. A presentación en directo do EP tivo lugar o 27 de agosto de 2026 en RioLagares (Vigo), dentro do propio ciclo Escoitas Disonantes.
Navego nun mar de xéneros moi diversos. Fixen o conservatorio de violín, así que me criei escoitando e tocando música clásica dende cativa. En casa tamén soaba moito jazz. Aos 17 empecei a cantar en bandas de rock psicodélico e quedei moi enganchada ao rock.
É un disco que se compuxo con moito cariño e sen pensar no que "pode funcionar", senón no que nos movía por dentro. Se che gusta a música, fas o que faga falla para que soe o que queres: o outro é venderse ao diaño.
Leila chegou ao mundo hai apenas uns meses, así que falar da súa "revalorización" seguiría sendo prematuro: o seu percorrido crítico está aínda por escribirse. O que si é certo é que o EP naceu cunha visión estética e conceptual moi definida dende o primeiro día, algo pouco habitual nun debut independente.
Con este EP tiña clarísima a visión estética, e que era unha parte fundamental para darlle corpo e sentido ao disco.
Creo que paga a pena deixarse levar polo proxecto de "Leila", e que pode ser unha oportunidade de escoitar unha artista nova, fresca, con moita paixón e amor pola música.
Laura Jordán xa adiantou que este é "só o comezo": ao longo destes meses ten estado a traballar con distintos artistas para lanzar novas cancións próximamente. O tempo dirá se Leila remata converténdose no punto de partida dunha traxectoria máis longa.
Tema de xénero pop con melodías abertas e soñadoras, concibido como unha "carta de amor ao amor". Laura Jordán abandona aquí a inquina propia para render homenaxe á entrega absoluta: "pouco quero na vida máis que ser a ave que se pousa no teu salón". Cor asociada: verde. Duración: 3:22.
Xénero pop/R&B con bases que fan tremer o chan. Conta o debate interno entre saír de noite ou quedar na casa, e o momento en que un encontro inesperado cambia todos os plans. Pensada para escoitarse xusto antes de "Suave", da que é a previa narrativa. Duración: 2:53.
Rock indie que galopa entre riffs que lembran ás guitarras galácticas de Hendrix ou Led Zeppelin sobre unha estrutura rítmica de chacarera arxentina. Dá nome ao EP e persoifica unha forza "escorregadiza e serpenteante" que acende a inspiración e a creatividade da artista. Duración: 3:32.
Balada dedicada aos seus pais, acompañada dun exército de cordas orquestais e unha liña de baixo jazzera e sensible. Pecha o EP cun ton máis íntimo, evocando o calor familiar como refuxio. Duración: 4:19.